Konserwacja sprzętu
Czyszczenie kart rozszerzeń
Jeśli posiadamy w komputerze karty rozszerzeń (np. kartę graficzną, dźwiękową, sieciową, itp.) warto zabrać się również za ich wyczyszczenie. Przed samym czyszczenie powinniśmy kartę wyjąć ze slotu na płycie głównej. Jest to czynność naprawdę prosta, należy tylko pamiętać aby nic nie robić na siłę. Delikatnie i powoli wyciągać karty i równie delikatnie je potem montować. Problem może stanowić jedynie karta graficzna. Współcześni producenci płyt głównych montują specjalne zaczepy, które mają uniemożliwić ewentualne samoczynne wysunięcie się karty. Z tego względu, zanim zaczniemy wyjmować kartę ze slotu należy odczepić mały zaczep. Kary rozszerzeń czyści się podobnie jak płytę główną, czyli sprężonym powietrzem lub miękkim pędzelkiem. Na karcie graficznej praktycznie zawsze znajdziemy radiator, który też warto dobrze oczyścić. Dobrym pomysłem, jeśli oczywiście posiadamy pędzelek, jest oczyszczenie slotu każdej karty wewnątrz. Delikatnie wkładamy do środka włosie pędzelka i kilka razy przejeżdżamy nim po całej długości slotu.
Czyszczenie klawiatury
Klawiatura komputerowa to jedno z większych siedlisk bakterii w naszym komputerze. Jeśli spożywamy nad nią posiłki, to w jej środku lądują okruchy jedzenia. Klawiatura jest często zalewana różnym bardziej i mniej lepkimi płynami. Nieustannie dotykamy jej palcami, nie zawsze idealnie czystymi i do tego jeszcze kurz. Po jakimś czasie brud zalegający w jej wnętrzu może nawet uniemożliwić wciskanie niektórych klawiszy lub powodować nieprzyjemne rzężenie. Brud osadza się również na samych klawiszach zakrywając w ten sposób znaki jakimi są one podpisane. Najprostszym sposobem jest czyszczenie klawiatury sprężonym powietrzem, lub wyniesienie jej przed dom i dokładne “wytrzepanie”. W ten sposób na pewno usuniemy cały kurz i różne drobinki pokarmów. Co jednak zrobić gdy zalejemy naszą klawiaturę np. kawą czy herbaty i cała się klei? Większość dzisiejszych klawiatur dobrze radzi sobie z płynami i nie ulegnie zepsuciu poprzez zalanie. Jednak klawisze zaczną się kleić. W takim wypadku najlepiej rozkręcić klawiaturę i wymontować z niej całą elektronikę. Następnie włożyć ją do miski ciepłej wody z mydłem lub płynem do mycia naczyń i zostawić na jakiś czas. Po wyjęciu odstawić do wysuszenia i ponownie zamontować układy elektroniczne. Po takiej kąpieli nasza klawiatura powinna już działać bez zarzutu.
Czyszczenie komputera
Nasze mieszkania, choćby były niewiadomo jak czyste, gromadzą w swoim wnętrzu ogromne ilości kurzu. Kurz ten jest wsysany przez wentylatory naszych komputerów powodując jego osadzanie się we wnętrzu obudowy na podzespołach. Powinniśmy czyścić wnętrze komputera nie ze względu na estetyczność całości (choć na pewno jest to ważne dla osób, które mają “pokazowe komputery. Przezroczyste obudowy i pięknie podświetlane wnętrze). Od odpowiedniej czystości podzespołów komputera zależy ich ogólna żywotność. Gromadzący się kurz zaburza prawidłową wymianę ciepła na podzespołach i prowadzi do ich nadmiernego nagrzewania się. Kurz i brud gromadzi się również na wszystkich wiatraczkach. Jego duża ilość może w końcu doprowadzić nawet do zatarcia się wentylatorka i przegrzewania w ten sposób elementu, który chłodzi. Jeśli posiadamy w domu zwierzęta typu psy lub koty, istnieje prawdopodobieństwo dostania się sierści zwierzęcia do wnętrza obudowy. Duży kłąb sierści może skutecznie unieruchomić wiatrak w komputerze. Z tego powodu powinniśmy chociaż dwa razy w roku dokonywać kapitalnego odkurzania naszego komputera.
Topologia podwójnego pierścienia to tak naprawdę rozszerzenie i usprawnienie opisanej wcześniej topologii jednego pierścienia. W tym przypadku, wszystkie komputery w sieci, łączy nie jeden a dwa przewody, tworzące właśnie dwa pierścienie (przewodem może być np. kabel koncentryczny lub światłowód). Co daje taki podwójny pierścień? Zdecydowanie zmniejsza ryzyko wyłączenia całej sieci w przypadku awarii jednej z jej części. Drugi pierścień stanowi po prostu rolę kabla zapasowego, w razie awarii. Istnieje również możliwość takiego skonfigurowania obu pierścieni, aby tworzyły one jeden większy pierścień. Jest to możliwe dzięki funkcjom tolerancji na uszkodzenia i odtwarzania. W przypadku topologii pierścieniowych duży problem stanowi niestety podłączenie kolejnego urządzenia do sieci. Bardzo trudno również zlokalizować miejsce powstałej usterki. Również sam proces rekonfiguracji stanowi nie lada wyzwanie i jest bardzo pracochłonny. Sieć ta pozwala jednak na uzyskiwanie dobrych szybkości transferowych.